Hoe maak je iets unieks temidden van generieke grauwe scifishooters met standaard spacemarines? Door diep te graven om je eigen stem te vinden. Dat was de essentie van het verhaal dat Jonathan Jacques-Belletete van Eidos Montreal ons donderdagmiddag voorlegde, aan de hand van zijn ervaringen als art director voor Deus Ex Human Revolution.

Niet iedereen heeft de luxe om twee jaar te researchen, schetsen, schrappen en nog meer te schetsen. Jacques-Belletete wel. Hij gaf een fascinerend inzicht in het ontwerpproces voor de volgende Deus Ex. Beeld is er helaas nog niet van: de hipgemutste, getatoeerde, bebrilde en bebaarde Canadees dreigde iedereen die foto’s maakte tijdens zijn lezing hoogstpersoonlijk de zaal uit te schoppen.

“Don’t expect anything original from an echo,” was Jacques-Belletetes motto. En dus begon hij met een heel nieuw idee: hij wilde ontwerppatronen uit de Renaissance mengen met de cyberpunk van Deus Ex. De Renaissance omdat er toen werd nagedacht over de machine die het menselijk lichaam is, terwijl cyberpunk gaat om het upgraden van die machine. Een spannend idee: pofmouwtjes, kekke patroontjes en meer van dat soort moois.

Maar het eerste jaar van concepttekeningen was veel te letterlijk renaissancistisch. Het werkte niet. Er ontstond frictie binnen het team. Maar langzaam werden de richtlijnen bijgesteld. De Renaissance verdween meer naar de achtergrond. In de uiteindelijke ontwerpen hebben de invloeden wel degelijk hun impressie achtergelaten. Ze hebben geholpen de stijl een eigen stem te vinden, hoewel ze er niet overal letterlijk in terug te vinden zijn.

Tot slot nog wat losse eindjes: Jacques-Belletete had een mooie rant jegens te realistische spelfiguren, zoals die in Heavy Rain. “De ontwikkelaars doen al die moeite om de uncanny valley te overwinnen, en wat krijgen we? De engste spelpersonages ooit. Kijk vervolgens naar Disney en daar maken ze van een simpel theekopje een overtuigend levend wezen.”

Ook mooi was zijn beschrijving van held Adam Jensen. “He had to look like someone who can kick your ass, then go home and read a good book. And he had to be able to believably go behind enemy lines as well as have dinner at the Ritz.” De briljante oplossing om dit mogelijk te maken: twee kostuums. Een battle suit én een stijlvolle trenchcoat.

Social Bookmarks:

Lees het hele bericht:
GDC 10: de cyberpunkrenaissance van Deus Ex Human Revolution

Lees het hele bericht:
Nieuwe review: Napoleon: Total War

Lees het hele bericht:
Prijsvraagvrijdag: win een magistraal Ubisoft-pakket

Lees het hele bericht:
XBW Review: MX vs ATV Reflex

Lees het hele bericht:
Screenshots: Alice in Wonderland

Alsof de toekomstige release van Dragon Age Origins: Awakening nog niet genoeg is, gooit Bioware er nog een schepje bovenop voor de Dragon Age fanaten. De allereerste exemplaren van het uitbreidingspakket zijn namelijk verschenen en deze bevatten een speciale verrassing.

EA & Bioware blijven de Dragon Age franchise ondersteunen met extra downloadbare content (zoals het pas beschikbare “Return to Ostagar”) & binnenkort met de grote uitbreiding getiteld “Awakening”. Nu dat er al een paar exemplaren van het uitbreidingspakket beschikbaar zijn, prikkelt Bioware de fans met een speciale boodschap. Indien we een kijkje nemen in het doosje, vinden we een kaart met de beroemde draak bijgestaan door de mysterieuze datum: 02/01/2011 ofwel de Amerikaanse notatie voor 1 februari 2011.

Een uiterst aangenaam, maar vooral onverwacht gegeven gezien de extreem vroege aankondiging van de release. We vertrouwen erop dat het daadwerkelijk om de release van DA: 2 gaat omdat EA al eerder aankondigde op een persconferentie dat het vervolg op Origins zou verschijnen tussen januari & maart 2011. Nu hoeven we alleen nog te wachten op de offciële bevestiging.

Lees het originele bericht:
Dragon Age 2 release date nu al vrijgegeven

Yoshio Sakamoto werkt sinds 1982 bij Nintendo. Hij was vanaf het begin betrokken bij de Metroid-reeks, maar produceerde ook spellen als Wario Ware. Over de tweedeling tussen grappige en serieuze games ging zijn praatje op donderdagochtend.

Nintendo-directeur Satoru Iwata daagde hem uit om op dit contrast in te gaan op de GDC: hoe kan iemand zo verschillende games maken? Om dit uit te leggen, ging hij in op een inspiratiebron die zijn creatieve proces sterk heeft beïnvloed: de horrorfilms Suspiria en Deep Red van de Italiaanse filmmaker Dario Argento.

Sakamoto haalde hier vier belangrijke technieken uit, waarmee Argento de emoties van zijn kijkers bespeelt: sfeer, timing, foreshadowing en contrast. Die technieken paste hij toe bij Famicom Detective Club voor de Famicom Disc Drive, een verhalende adventuregame die nooit is verschenen in het westen. Volgens Sakamoto is dit in feite zijn ode aan Deep Red.

Sakamoto’s andere grote passie is comedy. En, zo zei hij, daarbij worden precies dezelfde technieken gebruikt. Zijn punt: welke emotie je ook wilt oproepen, of iets nou grappig, cool of eng moet worden, je gebruikt dezelfde mechanismes.

Vervolgens ging hij wat dieper in op twee recente games. Ten eerste Tomodachi Collection, een maffe DS-game die vorig jaar in Japan verscheen en waarin de Mii-figuurtjes van de Wii rare streken uithalen. Sakamoto vertelde dat de game al in ontwikkeling was toen zijn team door Iwata werd gekidnapt om de figuurtjes in de Wii in te bouwen.

Bizarre anekdote: in respons op de tamme muziek die de componist voor de game had gemaakt, raadde Sakamoto hem aan “zijn ondergoed uit te trekken”. Lost in translation?

De andere game was Metroid: Other M, dat deze zomer verschijnt op de Wii. Een zeer on-Nintendoesque productie, samen met Tecmo’s Team Ninja en onder andere een animatiestudio. Sakamoto maakte van de gelegenheid gebruik om een nieuwe introvideo te laten zien, waarin de gebeurtenissen aan het einde van Super Metroid op de Super Nintendo over worden gedaan met spectaculaire 3D-beelden.

Sakamoto, tot slot: “Nadat Famicom Detective Club was verschenen, kreeg ik een doos chocola van een onbekende vrouw. Ze schreef dat ze erg onder de indruk was geraakt van mijn game en daarom ook van mij. Dat kwam als een schok. Ik voelde voor het eerst de verantwoordelijkheid die ik als professional heb. Wat we maken kan de harten van mensen raken. Daar ben ik me nu heel bewust van. Ik wil de best mogelijk reactie bij mijn publiek opwekken. Als we dat met zijn allen proberen te doen, kunnen we games maken voor de eeuwigheid.”

Social Bookmarks:

Lees het hele bericht:
GDC 2010: de vier technieken van Nintendo’s Yoshio Sakamoto

Lees het hele bericht:
Nieuwe shots, plus John Cleese en Project Natal quote Fable III

Lees het hele bericht:
‘Multiplayer Beta’ trailer van arcade racetitel van Bizarre; Blur

Ook indie developers hebben structuur nodig volgens Santiago.

Het ontwikkelen van een game is lastig, dat zal niemand ontkennen en helaas zal dit ook nooit veranderen. Het is een proces van zoeken naar de waarheid, weggooien van prototypen en het uitleggen aan anderen wat je nou precies bedoelt, maar het kan ook leuk zijn, tenminste als je bepaalde principes volgt. Gamedesign volgens Kellee Santiago en Robin Hunickie van ThatGameCompany

In juli 2008 debuteerde Flower op de E3 en kreeg lovende reacties van pers en publiek. De mensen van developer ThatGameCompany (TGC) kregen het gevoel dat ze ‘er waren’. Helaas volgde na de euforie een teleurstelling, er moest meer tijd en geld aan de game besteed worden om het resultaat echt goed te maken. Maar daar liet TGC zich niet door uit het veld slaan. Developers hoeven zich niet het schompes te werken of in armoede te leven, aldus lead producer Santiago. Met die gedachte was TGC opgericht en met een aantal simpel te volgen principes kan je het heel lang volhouden.

Is het romantische idee van de indie developer die het creatieve proces de vrije loop gaat juist? Nee, de creativiteit van Kellee, gamedesigner Jenova en hun team wordt tijdens het ontwikkelingsproces in vastgelegde banen geleid. Niet omdat ze nou zo gek zijn op regeltjes, maar omdat ze gemerkt hebben dat ieder proces structuur nodig heeft. Er zijn een aantal zaken die ze iedere (indie) developer op het hart wil drukken: “Wees eerlijk en hou de communicatie open, dit geldt binnen het eigen bedrijf, maar ook zeker naar partijen als publishers en investeerders. Verwar verwachtingen en schattingen niet met verplichtingen. Verwachtingen kun je bijstellen, verplichtingen liggen vast. Raak ook niet in paniek als een planning niet helemaal loopt zoals je had verwacht, een planning is slechts een schatting en daar kan je nou eenmaal wel eens naast zitten.”

De reden waarom Santiago en Hunickie het zo belangrijk vinden om hun ervaring met andere indie developers te delen is volgens Hunickie een heel egoïstische: “Wij willen dat jullie allemaal blijven bestaan en veel games maken, zodat wij ze kunnen spelen.”

Social Bookmarks:

Lees het hele bericht:
GDC 2010: ThatGameCompany’s Kellee Santiago: “Ook Indie studio’s hebben structuur nodig”