Ecco the Dolphin

Als ik je vertel dat Ecco the Dolphin vroeger op m’n Sega-computer één van mijn favoriete spellen was, kan je je misschien voorstellen dat ik met een glimlach op het gezicht de iPhone-versie binnenhaalde. Terecht? Het spel, waar een dolfijn de hoofdrol vertolkt, is misschien zelfs een klassieker te noemen. En dat is precies waar ik bang voor ben. Dat de ontwikkelaar deze klassieker zo misbruikt, dat het uitloopt tot een grote teleurstelling…

In Ecco the Dolphin zwem je vrij door de open wateren. Je speelt wat met bont gekleurde visjes, geniet van het prachtige koraal en praat een beetje over niks met je familie. Alles lijkt in orden. Totdat er een mysterieuze storm er voor zorgt dat Ecco’s familie verdwijnt. Aan jou de taak om ze terug te vinden.

In maar liefst 25 levels speur je naar familieleden die de storm overleefd hebben. Je lost puzzels op, gebruikt je sonar om berichten te ontvangen en ontwijkt ondertussen ook nog eens gespuis van de onderwaterwereld. Denk bijvoorbeeld aan haaien en gigantische octupussen. Dan hoop je snel weg te kunnen zwemmen door de fantastische en soepele besturing. Nou, dat hoef je niet van dit spel te verwachten. De virtuele besturingsknop is om te huilen en reageert niet goed genoeg. En als klap op de vuurpijl zijn de de drie actieknoppen zo onlogisch op het scherm gekwakt, dat ook dit niet lekker speelt.

Maar er is meer. Sega: welkom in 2010. Prima dat je een ‘klassieker’ naar de iPhone brengt, maar een beetje aandacht aan vormgeving en presentatie had wel gemogen. Natuurlijk, je wilt de nostalgische waarde behouden, maar Ecco stamt uit 1992! En als je dit bij elkaar optelt, dan is de huidige prijs ietwat aan de hoge kant. Nog beter zou zijn dat Sega het hele concept in een nieuw jasje stopt en Ecco op een nieuw avontuur stuurt. Maar ja, was het leven maar zo mooi.

Lees het hele bericht:
Ecco the Dolphin