Rayman 2: The Great Escape

Niet alles met Rayman in de hoofdrol verandert in goud. Hoewel onze dappere vriend zonder ledematen de afgelopen jaren heel wat succesvolle avonturen heeft geboekt, oogt de iPhone-versie wat slordig. En dan heb ik het niet over de 45 3D-werelden (die er goed uitzien), maar meer over de tegenvallende besturing en irritante cameraopstelling. Dan kun je als ontwikkelaar leunen op de nostalgische waarde van het spel. Maar of dat voor Rayman voldoende is?

Zeg je Rayman, dan zeg je goede en soms zelfs fantastische actie/avontuur-spellen. Degelijk en altijd goed voor de nodige uurtjes speelplezier. De afgelopen jaren heeft Rayman daarom een indrukwekkende cv opgebouwd. Nu, op de iPhone, keert hij terug om zijn gevangen vrienden te redden en vier delen van het Polokus-masker te vinden. En in Rayman doe je dat door te rennen, springen, zwemmen, waterskiën en zelfs vliegen. Geen vijand is meer veilig!

Maar helaas zijn deze vijanden, voornamelijk piraten, niet het grootste gevaar. De echte uitdaging zit ‘m in de virtuele besturing die niet altijd even goed helpt. De virtuele stick mist de nauwkeurigheid om veilig smalle weggetjes boven giftig rivieren over te steken of obstakels te omzeilen wanneer je vliegt. Je hebt nooit het gevoel volledige controle over Rayman te hebben. Dat ook de camera dan niet altijd goed meedraait is ongelukkig te noemen. Vooral in kleine ruimtes lijkt de camera net altijd verkeerd te staan. Je kunt ‘m echter draaien met een veeg over het scherm, maar dit geeft meer het gevoel dat je als cameraman speelt, dan dat je je missie moet afmaken.

Rayman 2: The Great Escape voelt daarom niet lekker aan. Er valt niets aan te merken op de 45 prima vormgegeven 3D-werelden, het verhaal en de 1-op-1 gevechten met de vijanden. Het idee achter het spel is goed, zoals we eigenlijk kennen van Rayman. De nostalgische waarde is echter niet hoog genoeg om de minpunten van het spel te verbloemen. Zeker niet voor de huidige prijs.

Lees het hele bericht:
Rayman 2: The Great Escape