Daphne’s xxx – Online gamen is sociaal
Het is 06:32 uur in de ochtend. Soms heb ik even last van een ‘writersblock’ en krijg daardoor niets op papier voor mijn column Daphne’s xxx. Een blanco pagina op mijn laptop staart mij aan. De laptop gaat dicht en terug in mijn tas. Nietszeggend kijk ik om mij heen. Ik zit in een treincoupé met andere NS-reizigers. Het is stil. Niemand zegt iets tegen elkaar. Enkele NS-reizigers zetten hun nachtrust voort in de trein, met voor alle zekerheid de wekker op hun telefoon ingesteld zodat ze op tijd wakker worden wanneer ze hun treinstation bereiken. Andere NS-reizigers lezen de Sp!ts of Metro om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws.
Verderop in de coupé hoor je zachtjes de muziek doorsijpelen uit iemands Skullcandy-headset. Gelukkig geen variant op hardcore-muziek, want dat kan ik niet heel goed verdragen op de vroege ochtend. Elders in dezelfde coupé hoor je het getik van het aanslaan van toetsen op een laptop. De zakelijke doch schone dame in kwestie is niet de enige met een laptop op schoot. Twee bankjes verderop is een student druk bezig de laatste hand te leggen aan zijn presentatie die hij op school nog moet uitprinten. Kennelijk een arme student, want de laptop dateert uit het jaar van de grote dikke laptops die door kunnen als koffietafel zonder poten. Links van mij is een scholiere druk bezig met haar Nintendo DS. Als een volleerd gamer verplaatst ze het aanwijsstokje over beide schermpjes om de beste tijd te kunnen zetten met de nodige puzzels. Nog voor we het volgende station bereiken komt er een gefrustreerde “shit” over haar lippen rollen. Ik voel met haar mee.
We rijden het station alweer uit. Tegenover mij zit een man van tegen de 50 die kennelijk nog even zijn schoonheidsslaapje voortzet. Herken je die heerlijke ochtendgeur van dooie vogels, verrotte eieren, en lauwe koffie wanneer je wakker wordt? De meneer tegenover mij vond het blijkbaar niet nodig om ’s ochtends zijn tanden te poetsen en een ontbijt te nuttigen. Terwijl hij zachtjes snurkt hangt zijn onderkaak op half 6. De warme gele dampen komen met iedere ademhaling steeds dichterbij, om uiteindelijk door mijzelf ingeademd te worden. Lekker.
Met z’n allen zijn we eigenlijk gewoon zwaar asociaal. Als onze ogen al het blikveld kruisen van een ander mens, zeggen we geen gedag meer. Een leuk gesprekje in de ochtend met een medereiziger zit er niet meer in. Mensen denken eerder dat het een afleidingsmanoeuvre is om hun tas te stelen, of hun jas te ontdoen van hun portemonnee. Sommige denken zelfs dat dat het begin is van ‘zinloos geweld’. Ze kijken je angstig aan, en staan vervolgens op om ergens anders te zitten. Nee, een normaal gesprek voeren met vreemden kan er tegenwoordig niet meer vanaf.
Ik vind het dan wel weer leuk als iemand dan toch de stoute schoenen aantrekt en een ‘gesprek’ aanknoopt met iemand wiens muziek kennelijk net iets te hard staat. Het is opvallend dat praktisch iedereen in dezelfde valkuil trapt. Ze ergeren zich al geruime tijd aan het volume. Ze kijken een paar keer met verwijde pupillen naar de betreffende persoon met te luid volume, en kijken daarna nog een keer om hun heen om te zien of er geen anderen zijn die er ook last van hebben. Minuten tikken voorbij. Na goed 20 minuten barst de bom los. Op scherpe toon en sarcasme vraagt de passagier: “Zou de muziek ALSJEBLIEFT wat zachter kunnen? We kunnen allemaal meegenieten!” De andere passagier met een gigantische Skullcandy op z’n hoofd kijkt haar aan en vraagt: “Moet ‘ie zachter?” “Ja graag”, antwoordt ze. “Sorry hoor, maar volgende keer kunt u het ook normaal vragen!” “Wat? Ik vroeg het toch normaal, maar blijkbaar vind jij het nodig om….”, etc., etc. Als een stier die door een wapperend rood doek wordt gek gemaakt, raakt ze helemaal door het dolle, en net als een agressieve kwijlende bulldog staat het schuim op haar mondhoeken van irritatie.
Zo gaat het altijd. Mensen laten zich eerst opfokken en vragen daarna op zo’n manier of de muziek zachter kan, dat de andere persoon het alleen maar als vervelend en vijandig kan ervaren. Hij of zij zet de muziek niet opzettelijk hard in die zin om anderen te pesten. Als je er last van hebt, geef het dan direct (en vriendelijk) aan. Dan kan de Skullcandy-passagier rekening met je houden. Ik heb altijd geleerd “een zacht antwoord keert woede af”.
Wat dat betreft kunnen we maar beter met z’n allen online gamen. Dat is veel socialer. Iemand kan rustig in z’n eentje het veld op om gewoon z’n eigen ding te doen. Anderen werken liever wel samen, en gebruiken de headset (geen Skullcandy) om met elkaar te converseren en informatie uit te wisselen. Anderen campen, wellicht omdat ze tegelijkertijd een werkstuk op hun PC moeten afronden voor de volgende dag. En als iemand irritant is omdat ‘ie de hele tijd het kanaal op de headset openhoudt met een nummer van Britney Spears, dan bestaat er altijd nog zoiets als MUTE. Geen sarcasme of vijandelijkheid, en anders is een teamkill zo gemaakt. Hoe het ook zij, het is een gezellige bezigheid, en je kunt lekker met elkaar, zoals ze dat op z’n Hollands zeggen, ouwehoeren. Er zal niemand zijn die denkt dat je hun portemonnee probeert te stelen. Tevens heb je geen last van medespelers die uit hun bek meuren. Gewoon, lekker sociaal.
Het is 07:12 uur. Er gaat een wekker af. De NS is netjes op tijd vandaag. Nog 2 minuten en dan rijden we het station binnen. Het alarm van de telefoon wordt niet afgezet. De trein rijdt al langzamer. Een leuk deuntje om mee wakker te worden, maar de arme drommel blijft slapen. Ineens begint iedere reiziger in de coupé te lachen. Ze begrijpen allemaal dat deze jongen zijn plaats van bestemming zo dadelijk voorbij gaat. Mensen praten ineens met elkaar, en vertellen elkaar hoe grappig het is. Sommigen klappen zelfs hun laptop dicht om aan het gesprek deel te nemen. De trein komt tot stilstand. De arme jongen blijft slapen, zijn telefoon geeft nog steeds een overduidelijk signaal, iedereen lacht en praat met elkaar, maar niemand staat op om de jongen wakker te schudden. Ja, mensen zijn echt asociaal. Gelukkig heb ik nu wat te schrijven.
Lees het originele bericht:
Daphne’s xxx – Online gamen is sociaal